خسی در میقات

چند دو بیتی از کتاب هفتصد ترانه

khasidarmighat — Wed, 18 Mar 2009 09:26:18 GMT

درود به همه شما دوستان عزیزم

فرا رسیدن نوروز باستانی جشن ملی ایرانیان را به همه شما تبریک می گویم و امیدوارم سالی

سرشار از شادی و شور و نشاط داشته باشید.

دو بیتی های زیر گزیده ای از دوبیتی های کتاب " هفتصد ترانه " است که به کوشش آقای حسین

کوهی کرمانی نگارش شده است و به زبان های محلی هست

دراین باره می گویند آقای کوهی کرمانی مسافت بین کرمان و تهران را با پایی پیاده پیموده و به

هر شهر و آبادی که ایشان می رسیدند اشعار آن آبادی را با همان زبان محلی نگارش می کنند که

نتیجه آن کتاب " هفتصد ترانه " می شود. محمد تقی بهار شاعر معاصر نیز مقدمه ای برای این

کتاب ارزشمند می نویسد

خودم سبزم که یارم سبز پوشه

خودم گل هستم و ول گل فروشه

دو چشمش سنگ و ابرویش ترازو

به نرخ زعفرون گل می فروشه

چرا رنگت پریده جونم امروز

چرا غم می خوری ای یار دلسوز

چرا غم می خوری نصفت نمونده

عزیزت می رسد تا عید نوروز

سر دستت عقیقه یا بلوره

لب لعلت نه شیرینه نه شوره

بده یک بوسه از کنج لبونت

لب لعلت خوراک مار و موره

گل سرخ و سفید از من رمیدی

مگر حرف بدی از من شنیدی

مو که حرف بدی با ول نگفتم

چرا مهر و محبت را بریدی

سیه چشمی که چشمک ور من انداخت

مرا از کودکی توی غم انداخت

که بیدم کودکی و طفل نادون

چنین آتش که بر جون می انداخت

قدت از دور می بینم بسم نیست

به جائی رفته ای که دس رسم نیست

به جائی رفته ای که گل بچینی

که هرچه گل بچینی من بسم نیست

اگر یار مرا دیدی به خلوت

بگو ای بی وفا ای بی مروت

گریبون من از دست تو چاکه

نخواهم دوخت تا روز قیامت

اگر تو گهری من کهربایم

اگر تو نقره ای من هم طلایم

اگر تو کودکی رویت نمیشه

به من وعده بده پیشت بیایم

از اینجا تا به پیشت راه دوره

در اینجا ماندن ما جبر و زوره

کسی می بود خبر می داد بیارم

که شربت خونه ما آب شوره

سه روزه رفته ای سی روزه حالا

زمستون رفته ای نوروزه حالا

خودت گفتی سر هفته بیایم

شماره کن ببینن چند روزه حالا

نمی دونم چرا جونم غمینی

مگر داری فراق نازنینی

عزیزم بد مکن تا بد نبینی

میفشون تخم بد تا بد نچینی

وفا کار بزرگون جهونه

وفا می مونه جانا در زمونه

وفا بر آدمی زادست زینت

وفا بر مرد و نامردی نشونه

امیدوارم از این دوبیتی های محلی لذت برده باشید

روز و روزگار همواره خوش و با شادباش مجدد نوروز باستانی ملی ایرانیان

مزارع عمودی (vertical farm) راه حلی برای مشکل گرسنگی

khasidarmighat — Thu, 09 Oct 2008 11:20:11 GMT

با درود به همه شما دوستان عزیز و گرامی

چندی پیش در کشاورزی روش هیدرو پونیک ( Hydroponic ) رواج یافت که در این روش از خاک استفاده

نمی شود و تمام عناصر مورد نیاز گیاه بصورت محلول در آب در اختیار گیاه قرار می گیرد و این روش

عملکرد در واحد سطح بسیار بیشتری نسبت به روش سنتی دارد.

اما امروزه با بالا رفتن قیمت مواد غذایی در جهان طرح مزارع عمودی نظر مهندسان اروپایی و آمریکایی را

به خود جلب کرده. یکی از این طراحان مزارع آسمان خراش که پروفسوری از دانشگاه کلمبیاست ، اظهار می

دارد که تنها یکی از این مزارع ، قابلیت تولید سالانه 12 میلیون محصول را دارد، این دانشمند 68 ساله افزود

همانگونه که رفتن به ماه از اهمیت بسیاری برخوردار بود باید به این ابتکار توجه خاصی شود زیرا در

صورت عملی شدن این پروژه می توان جهان را از گرسنگی نجات داد.

به عقیده کارشناسان این طرح نه تنها ضرری متوجه محیط زیست نخواهد کرد بلکه از لحاظ اقتصادی نیز

بسیار با صرفه خواهد بود.

با توجه به افزایش روز افزون جمعیت این طرح می تواند مشکل گشای گرسنگی در جهان باشد.

امروزه در ایران و در اطراف شهر ها گلخانه های هلندی و گهگاهی نیز گلخانه های هیدروپونیک به چشم می

خورند و زمین های کشاورزی که بر روی اصول کار می کنند. اما فراموش نکنیم که روستاها هنوز بسیاری

از اصول کشاورزی را نمی دانند و حتی گاهی شخم در جهت شیب زمین انجام می دهند و این سهل انگاری ها

باعث شده که فائو ( سازمان خواروبار جهانی ) مرتب به ایران هشدار دهد که خاک سطح الارض خود را از

بین می برد ( خاک سطح الارض خاکی است که دارای هوموس و مواد آلی بسیاری می باشد و برای زراعت

بسیار غنی و مناسب است ) در آمار های غیر رسمی از برخی کارشناسان شنیده می شود که اگر کشاورزان

درست و اصولی کار کنند. ایران می تواند غذای بیش از 350 میلیون انسان را تامین کند و در بخش نیاز جامعه

نتنها خودکفا باشیم بلکه صادر کننده نیز باشیم در حالی که امروز به یک وارد کننده تبدیل شده ایم. هنوز از

یاد نبرده ایم که یکی از گلخانه های بزرگ هیدروپونیک کشور در فردوس با شکست مواجه شد و دلیل آن هم

اختصاص ندادن سوخت ( گازوئیل ) در زمستان بود.

چندی پیش وزارت جهاد کشاورزی طرح طوبی ( بیابان زدایی ) را راه اندازی کرد که در ابتدا بسیار خوب

پیش می رفت اما رفته رفته کند شد و امروز تقریبا فراموش شده است.

در پایان این سوال ها در ذهن نقش می بندد که چطور کشوری مانند نروژ با مساحت بسیار اندک خود و پوشش

گیاهی و عمق خاک بسیار نامناسب خود ( عمق خاک مناسب در نروژ 10 سانتی متر است ) 4 برابر

صادرات نفتی ایران در یک سال گیاه دارویی به دنیا صادر می کند در حالی که ایران با اقلیم هایی متفاوت و

عمق خاک بسیار مناسب ( عمق خاک مناسب ایران با احتساب کویر و کوهستان ها بطور متوسط 45 سانتی

متر است ) هیچ سهمی در این مورد ندارد.

در سال 2000 میلادی سازمان تجارت جهانی ، تجارت گیاهان دارویی را رقمی بالغ بر 265 میلیارد دلار

اعلام کرد در حالی که سهم ایران بسیار ناچیز بود. در ایران 7500 گونه گیاهی داریم که در مقایسه با اروپا و

آمریکا بسیار غنی تر است.

با این اوصاف به راستی سهم ایران از پیشرفت در زمینه کشاورزی و استفاده از این پیشرفت ها چقدر است؟

افزایش نگران کننده زورگیری

khasidarmighat — Sat, 20 Sep 2008 13:01:18 GMT

ساعت ١٤ . مكان: يكي از كوچه هاي تقريبا خلوت...

موتورسيكلتي با ٢ سرنشين به سرعت جلوي «متين» ١٢ ساله مي پيچد و يكي از ٢ سرنشين، كاردي بزرگ را رو به پسرك مي گيرد و با نگاهي سرد مي گويد: «تلفن همراه و هرچي پول داري».

«متين» زبانش بند مي آيد و ناخودآگاه بدون آن كه بفهمد دست در جيبش مي كند و تلفن همراهش را به همراه چند اسكناس مچاله شده به موتورسواران مي دهد و موتور زوزه كشان از محل دور مي شود.

پسرك آهسته به درخت كنار خيابان تكيه مي زند. شدت ضربان قلبش پيراهن سفيد آستين كوتاهش را تكان مي دهد.پاهايش سست مي شود و چشمانش سياهي مي رود و...

زورگيري ازجمله جرائم خشن است كه انجام آن هرچند وقت يك بار در جامعه شدت مي يابد. در پي افزايش اين جرم ناجا نيز بيكار ننشسته است و مسئله را با حساسيت بيشتري پي گيري مي كند و به تازگي مجازات هاي سنگين تري نيز براي اين جرم در نظر گرفته شده است.

اما با وجود اقدامات انجام شده و حساسيت هاي موجود، سوال اين است كه چرا بايد زورگيري در جامعه وجود داشته باشد و هر روز تعدادي از هم وطنانمان قرباني اين جرم خطرناك شوند. علاوه بر اين، مسئولان چه برنامه هايي براي مقابله با آن دارند و آيا همان حساسيت هايي كه براي اجراي طرح هايي مثل امنيت اجتماعي وجود دارد، براي ريشه كني زورگيري نيز وجود دارد؟

صحبت هاي چند قرباني
«حميد الف» كه چندي پيش هدف چند زورگير قرار گرفته است، ماجرا را اين گونه توصيف مي كند: «همراه با دوستم با موتورسيكلت به سمت منزل مي رفتيم كه ناگهان موتوري كه ٣ سرنشين داشت جلويمان پيچيد و گفت «بچه كجايي؟ كورس مي ذاري»؟!! تا آمدم بگويم نه، ناگهان يكي از ٣ ترك نشين، سوئيچ موتورم را پيچاند و آن را خاموش كرد و ديگري چاقويي بزرگ زير گوشم گذاشت و تلفن همراه من و دوستم و پول هايمان را گرفتند و رفتند.

وي مي افزايد: اين ٣ نفر حدود ٢٢ تا ٢٤ سال سن داشتند و موفق شدم آدرس آن ها را پيدا كنم و به كلانتري بدهم ولي هنوز خبري از دستگيري آن ها نشده است.

«محمد.ع» نيز كه چندي پيش طعمه زورگيران قرار گرفته است مي گويد: شب حادثه حدود ساعت ١١ و نيم شب از كوچه اي خلوت و تاريك رد مي شدم كه موتوري با ٢ سرنشين وارد كوچه شد و سرنشينان آن وانمود كردند كه دارند زنگ خانه اي را مي زنند، اما ناگهان با شمشير و چاقو به من حمله ور شدند و تلفن همراهم را گرفتند.

وي مي افزايد: آن ها قصد داشتند جيب هايم را نيز بگردند كه با آمدن چند عابر پياده منصرف شدند و به سرعت محل حادثه را ترك كردند.

صحبت هاي زورگيران
٢٠ ساله است و ظاهرش خيلي نحيف تر و كوچك تر از آن است كه بخواهد عنوان زورگير را با خودش يدك بكشد. در يكي از اتاق هاي اداره آگاهي كنار ١٠ تا ١٢ زورگير ديگر نشسته و منتظر عاقبت عمل مجرمانه اش است.

خودش مي گويد كه در يك شركت كار مي كرده كه درآمد خوبي نداشته است و به قول خودش «به پولي كه لازم داشتم نمي رسيدم.»

او مي گويد: بيشتر كساني را انتخاب مي كرديم كه سن كمتر و وضعيت ظاهري مرتب تري داشتند و معمولا به سراغ بچه هاي پايين شهر نمي رفتيم.

براي چند ده هزار تومان پول بايد ٢ هفته سخت كار مي كردم اما با يك بار زورگيري مي توانستم يك موبايل بدزدم و خرج يك هفته ام را دربياورم.

از او مي پرسم گوشي ها را چند مي فروختي؟ او مي گويد: قيمت مشخصي ندارد ولي من به حداقل قيمت ممكن هم گوشي ها را مي فروختم.

جوان زورگير ديگري كه موهاي بلند و بور و پوست سفيدش اصلا به حرفه اش نمي خورد نيز مي گويد: به قرص روان گردان معتادم. وقتي قرص مصرف مي كردم برايم فرق نمي كرد طرف مقابل چه كسي است. من فقط دنبال پول بودم و حتي اگر مادرم جلويم بود، او را نيز مي زدم.

او مي گويد: بيشتر طعمه هايمان را از ميان جوان ها انتخاب مي كرديم زيرا زورگيري از اين افراد، راحت تر است و زودتر تسليم مي شوند.

وي به نكته جالب توجهي نيز اشاره مي كند و مي گويد: در محله هاي پايين شهر بهترين و بالاترين مدل تلفن همراه حداكثر به قيمت ٥٠ هزار تومان فروخته مي شود و بسياري از مردم اين محلات فقط از اين گوشي ها مي خرند.

علل گرايش به زورگيري
يك كارشناس انتظامي ضمن اشاره به علل زورگيري از بعد تجربه كاري اش معتقد است كه علل اصلي گرايش به زورگيري، ضعف اقتصادي، اعتياد به موادمخدر و افيوني، شور و هيجان جواني و نيز آسان بودن ارتكاب آن است.وي در توضيح بيشتر مي گويد: متاسفانه جامعه مكان مناسبي براي تخليه انرژي قشر جوان ندارد و تخليه اين انرژي فراوان ممكن است به راه هاي نامناسبي كشيده شود. از سوي ديگر توليد بي رويه و تردد بدون محدوديت موتورسيكلت ها نيز ازجمله عواملي است كه زورگيري را براي مجرمان آسان كرده است.

سرهنگ «رزم خواه» مي گويد: در حال حاضر وضعيت تردد موتورسيكلت ها به گونه اي است كه هر شخصي مي تواند يك موتورسيكلت بخرد و به راحتي و بدون پلاك سوار آن شود. در بعضي موارد از آن جا كه موتورسيكلتي مثلا ١٠ دست چرخيده (خريد و فروش شده است)، پيدا كردن خريدار و فروشنده دشوار مي شود.

از وي مي پرسيم چرا نيروي انتظامي براي اجراي طرح هاي امنيت اجتماعي به اندازه كافي نيرو دارد اما براي مقابله با زورگيران (كه وجدان جامعه را به شدت آزرده مي كنند) نيروي كافي ندارد؟ آيا اين مقوله در قالب امنيت اجتماعي نمي گنجد؟ وي مي گويد: اراذل و اوباش و يا مصاديق طرح هاي مقابله با بي حجابي مشخص اند. به عنوان مثال اراذل و اوباش هم سابقه و پرونده دارند و هم مكان آن ها مشخص است.

مصاديق بي حجابي نيز به راحتي قابل مشاهده است اما سارقان زورگير اغلب جوان هايي مي باشند كه فاقد پرونده اند و از آن جا كه نه سابقه انگشت نگاري دارند ونه جاي آن ها معلوم است، براي برخورد با اين افراد با مشكل مواجهيم.

وي ٨٥ درصد زورگيران را افراد جوان مي داند و مي گويد: با توجه به گراني هاي اخير پديده زورگيري اندكي تشديد شده است.

همكاري نامناسب سازمان هاي مرتبط
هرچند مردم انتظار دارند نيروي انتظامي بتواند با زورگيري مقابله و اين پديده شوم را ريشه كن كند، واقعيت اين است كه هميشه هم نمي توان توپ را در زمين حريف (نيروي انتظامي) انداخت و در بسياري از موارد به نظر مي رسد اين نهادهاي مرتبط اند كه وظيفه خود را در جلوگيري از پرورش چنين پديده اي انجام نداده اند و يا نتوانسته اند با اطلاع رساني و حركات اثربخش به كاهش اين پديده كمك كنند.

رئيس پليس آگاهي خراسان رضوي معتقد است چنانچه مقابله را با جرايمي مثل زورگيري به صورت زنجيري تصور كنيم، نيروي انتظامي آخرين حلقه مقابله با اين پديده شوم است اما در عمل در كشور ما قضيه برعكس شده و نيروي انتظامي به حلقه نخست مقابله با جرائم تبديل شده است.

سرهنگ صادقي مي گويد: بدون توجه به كاركرد نهادهايي مثل صدا و سيما، وزارت اقتصاد، آموزش و پرورش و رسانه و ساير نهادهاي مرتبط، عمده مسئوليت مقابله با زورگيران برعهده نيروي انتظامي گذاشته شده است و با اين وضعيت مقابله با اين جرم خطرناك بسيار دشوار خواهد بود.

وي مي افزايد: به عنوان مثال شركت برق مي تواند در تامين امنيت شهروندان موثر باشد زيرا ٦٥ درصد سرقت ها و زورگيري ها در نقاط تاريك شهر انجام مي شود.

سرهنگ صادقي مي افزايد: امسال به نسبت سال گذشته شاهد بيش از ٤٠ درصد افزايش در سرقت به عنف و زورگيري بوده ايم و برخلاف برخي تصورات و طبق «جغرافياي جرم» زورگيري را به هيچ وجه نمي توان محدود به منطقه مشخصي دانست.

رئيس پليس آگاهي خراسان رضوي مي افزايد: اكثر زورگيران از آن جا كه حرفه اي نيستند سن كمي دارند و خيلي از آن ها اساسا به مرحله اشتغال نيز نرسيده اند و براي به دست آوردن پول توجيبي مرتكب اين جرم مي شوند. از طرفي ابزار زورگيري نيز خيلي سهل الوصول است و با يك موتور و چاقو مي توان اين كار را انجام داد. هرچند هم اكنون بسياري از زورگيري ها به وسيله چند موتورسيكلت و گروهي انجام مي شود.

وي با اشاره به اين كه كشفيات ما به نسبت سال قبل ١٢٠ درصد افزايش داشته است مي گويد: در ٩٥ درصد زورگيري ها در سطح شهر مشهد حداقل يك تلفن همراه به سرقت رفته است و هرچند سازمان ها و نهادهاي مرتبط اقدامات كافي را براي پيش گيري از زورگيري به خوبي انجام نمي دهند، ما با اقدامات متفاوت و روش هاي گوناگون سعي در كاهش اين جرم داريم.

تكليف چيست
به هر حال هرچند به نظر مي رسد كه اقدامات انتظامي براي مقابله با زورگيرها افزايش يافته است، واقعيت اين است كه نيروي انتظامي به تنهايي قادر به كنترل اين پديده شوم نيست.

حال بايد پرسيد تكليف چيست و چگونه مي توان اين جرم خطرناك را كنترل كرد يا به حداقل رساند؟

رئيس مركز اطلاع رساني پليس تهران ضمن اشاره به اين كه برخورد با زورگيران در راستاي حفظ امنيت اجتماعي و در كنار برخورد با بي حجابي و اوباش مورد توجه ويژه قرار گرفته، معتقد است كه نيروي انتظامي متولي برخورد با اين جرم خشن است اما اين كه چرا زورگيري افزايش يافته، در حيطه كار نيروي انتظامي نيست.

سرهنگ احمدي مي گويد: بررسي علل افزايش زورگيري و نحوه برخورد موثر در پيش گيري از آن، مسئله اي اجتماعي و فرهنگي است و نيازمند اظهارنظر كارشناسان مسائل اجتماعي و فرهنگي است.

جامعه؛ شريك جرم
يك جامعه شناس و مدرس دانشگاه براي تعيين تكليف قطعي زورگيري، ابتدا ريشه يابي اين موضوع را داراي اهميت مي داند و مي گويد: نارسايي هاي روحي و رواني در كنار فقر و اعتياد از جمله مهم ترين عوامل موثر در زورگيري است.

دكتر «آزادمنش» مي افزايد: راه مبارزه ريشه اي با اين موضوع برخورد قضايي و انتظامي صرف نيست و اين امر ابتدا نيازمند برخورد فرهنگي از طريق خانواده، مدرسه، وسائل ارتباط جمعي و رونق اشتغال است.

وي مي گويد: ميانگين سن زورگيرها حدود ٢٠ تا ٢٢ سال است و اين افراد دست پرورده خانواده، آموزش و نظارت مديران و مسئولان اند و اين درست نيست كه ما تنها به تنبيه يك فرد شرور و زورگير بسنده و ساير نهادهاي موثر اما كم تحرك را به حال خود رها كنيم.

آزادمنش مي افزايد: زورگيرهاي جوان از خارج از كشور وارد نشده اند و از روز اول نيز منحرف نبوده اند، اين افراد دست پرورده جامعه اند و جامعه نيز بايد مسئوليت اصلاح و تربيت آن ها را بپذيرد.

وي مي گويد: در حال حاضر هزينه بسياري از سرگرمي هاي مشروع مانند رفتن به استخر يا سونا و حتي يك شام معمولي براي بسياري از جوان ها سنگين است و از طرفي در سايه كم توجهي نهادهاي اخلاقي و رسانه ملي و آموزش و پرورش نسلي تربيت شده است كه به خودش جرأت مي دهد دست به چنين اعمال مجرمانه اي بزند.

اين جامعه شناس معتقد است كه جامعه بايد خودش را شريك جرم در اين موارد بداند و تنها به تنبيه بسنده نكند.

وي به طور دقيق تر چند پيشنهاد مطرح مي كند و مي گويد: بايد تفريح هاي جوانان سهل الوصول تر و با اجراي دقيق و سريع اصل ٤٤ و ساير فعاليت هاي اقتصادي ثروت به بدنه جامعه تزريق شود. در كنار اين مسائل كاركردهاي نظام آموزشي و تربيتي نيز نيازمند اصلاح و بازبيني است.

به هر حال بايد به خاطر سپرد كه نمي توان از جامعه انتظار داشت كه در تمام موارد بدون هيچ عيب و نقصي هنجارها و قوانيني را رعايت كند اما آن چه مهم است اين است كه نمي توان شاهد تخطي از قوانين و هنجارها بود.

شايد اگر ديروز با تامل بيشتري برنامه ريزي مي كرديم، امروز نيازي نبود تا فرزندانمان را با دلهره به خيابان بفرستيم و چه بسا اگر امروز از اين مهم غفلت كنيم فردا پاسخي براي آيندگان نداشته باشيم.

برگرفته شده از روزنامه خراسان

محمد علوی مرعشی

khasidarmighat — Thu, 21 Aug 2008 07:38:18 GMT

یکی از افتخارات اینجانب در عرصه اینترنت آشنایی با وبلاگ نویسانی است که وبلاگ را چون

رسانه می دانند و از این راه نتایج پژوهش ها و زندگی خود را بدون هیچ چشمداشت در اختیار

دیگران قرار می دهند.

یکی از این وبلاگ نویس ها جناب آقای محمد علوی مرعشی هستند که مقالات و کتاب ها و

تجربیات خود را در وبلاگ گذاردند تا در خدمت مردم قرار دهند

و همیشه در لابه لای مقالات خود به جوانان توصیه می کنند " هرچه خرد شما به شما گفت

گوش کنید و عمل نمایید ، او به شما دروغ نمی گوید مگر اینکه تربیت صحیح نداشته باشید فرق

میان سیاه و سفید را نگذارید که مسلما مردم یران اینطور نیستند"

ایشان چندی پیش در پایان یکی از مقالات خود بیتی از واعظ قزوینی گذارده بودند که ذهن هر

جوانی را درگیر می کند

" صد حیف که ما پیر و جهان دیده نبودیم *** آنگاه که رسیدیم به ایام جوانی "

ایشان علاوه بر دستی توانا در نویسندگی پیوسته در تولید خواسته های جامعه و عرضه نیز بوده

اند

همه اینها باعث شد تا ایشان را از دریچه ای دیگر بشناسیم.

ایشان چون این روزها در حال نوشتن کتابی دیگر هستند احتمال می دادم به سوالات پاسخ ندهند

اما با رویی باز پذیرفتند

1- لطف کنید خودتون رو معرفی کنید و بگویید در کجا به دنیا آمدید و مختصری هم درباره

زادگاه خود توضیح دهید.

اينجانب نامم در شناسنامه محمد علوي فرزند پدر ومادري هستم كه نام مباركشان محمد باقر

علوي ومرضيه حاجي ملا حاجي بوده واكنون هردو به رحمت ايزدي رفته اند و از خاندان

مرعشيان مازندران ودماوند هستم

كه از رهبران مذهبي سر بداران خراسان معروف به قوام الدين صادق المرعشي ومير بزرگ نام

داشته وبه مازندران مهاجرت نموده و سلسله جليليه دولت قواميه مرعشيان مازندان را بوجود

آوردند كه از دوران قبل از تيمور لنگ تا زمان شاه عباس كبيرحدود 160سال در مازندران

واستراباد و دماوند حكومت ميكردند كه شاه ميران مير مطهر مرعشي ملقب به گتمير متوفي در

اوسر دماوند پسر دائي وشوهر خواهر شاه عباس بوده اند.

بنده با هفت نسل مربوط بايشان هستم بنام هاي مير عبدالباقي و مير عبد الغفور وحاج ميرزا تقي

وحاج ميرزا علينقي .حاج سيد يوسف وآ يت الله سيد علي اكبر علوي پدر بزرگم وسيد محمد باقر

پدرم ميباشند

زاد گاهم در جمع آب رود شهرستان دماوند است كه دهستاني ميباشد بنام مرانك كه بنام مِروانك

ٌاز اسامي باربد بوده واين محل همانطوريكه در كتاب هاي خود نبشته ام قدمت چندهزار ساله

دارد وبنام دروازه خزر معروف بوده واين محل پايتخت ييلا قي اميران مرعشي بوده است

2- درباره فعالیت های خود خارج از وبلاگ نویسی بگویید؟

قبلا در سازمان برنامه درقسمت چاي ايران خدمت ميكردم ومسئول بازرگاني آن بوده ام بعد

بشغل هاي آزاد در كشاورزي و مرغداري و مبل سازي و نساجي در يزد واصفهان وتهران در

فعاليت توليدي بوده ام وبعد به صنعت خانه سازي مشغول شدم ودر تمام دوران اين زندگي توليد

كننده في سبيل الله بوده ام ونتيجه زحماتم اكنون در سر سفره هم وطنانم ميرود

بگذريم از اينكه اين زحمات وخدمات بي شا ئبه مورد چپاول وغارت وحوش انسان نما هایي

بظاهر مكه رفته و نماز خو ان قرار گرفته ودسترنج مرا بعنوان عزاي جدم حسين به معده هاي

گشاد خود ميريزند و چنانكه مسلم است شب و روز در خدمت شمرو يزيد مرثيه سرائي ميكنند و

با وجود احكام قضائي بقدر چند جلد كتاب كه در محكوميت اينان صادر شده هنوز چون آب

زاينده رود به باطلاق گاو خوني ميريزد؟؟؟ كه بقول ايرج خواننده محبوب دوران جوانيم كه

ميخواند اي باد خوش نسيم چو امواج زنده رود ازمن بسر زمين سپا هان رسان درود==

ومدت پنج سال هم هست كه خاطرات زندگي خود و وطنم را مينويسم كه بيش از بيست جلد كتاب

است كه اميد وارم بعد مرگم انشا الله در دسترس عموم قرار گيرد

3- درباره وبلاگ خود کمی توضیح دهید؟

ابتدا از نبشته هايم تحت عنوان آدم ابو البشر و حقيقت اسلام و شهر بانوي ايران و ده ها جلد

كتاب ما جرا هاي زندگي و خاطرات آنها كه شنيده وخوانده و رفته هاي مشاهده شده توسط خودم

در امور اجتماع وسياسي واقتصاد ي شروع شد وبعد متوجه شدم كه متاسفانه بعد ازانقلاب با

مردم رفتاري شده وميشود كه پنداري عده ئي معدود== ملت ايران را عقب افتاده ذهني پنداشته

اند؟؟ وبراي بهبود اين عقب افتادگان ذهني؟؟ قيم نامه ها صادر كردند في الجمله وزارت ارشاد را

كه متاسفانه بعلت رطوبت غير بهداشتي و رشد بي رويه قارچ هاي سمي در اينگونه محيط ها..

بعضي رنود راه يا فتند كه ميبايستي خودشان ارشاد شوند؟؟ وديدم نبشته هايم را اگر بدست اين

افراد بدهم بايد اصالت نبشته ها را فراموش كنم وبدلخواه سانسور چي بنويسم كه در پايان مانند

گذشته هاي دور تمدن چند هزار ساله مردم كشورم جنت مكان بشود وسنگ نبشته قبور آنهاهم

باقي نماند

4- چند وقت است که وبلاگ می نویسید؟

مدت بيست ماه است تحت عنوان تقويم تاريخ تمدن ملت ايران در گذر زندگي نمونه هائي از كتاب

هايم را مينويسم كه از اين طريق مردم وطنم و مردم فارسي زبان ايران بصورت آسان بدون

سانسوربخوانند مطالب مرا كه هرچند ازبيم فيلتر شدن مجبور هستم در لفافه بنويسم كه بگوشه

قباي ابو موسي اشعري هاي وطنم برنخورد همچنين دشمنان ريز و درشت كشورم سوء استفاده

نكنند كه اينهم خودش نوعي خود سانسوري ميباشد كه يك كلمه در مورد سرقت منزل شما نبشتم

اگر بخواهند دزد پيدا ميشود نظرم درسايت خودم هك شد ومت 72 ساعت مورد غضب قرار

گرفتم كه بلاگفا فقط ارور نشانم داد!! وبعد عملي انجام داد كه نتوانم خط دلخواه خودم را بنويسم

وهروقت در صفحه اول كپي ميكنم خط ها نا مانوس و ناخوانا و پر از غلط مي آيد اينهم هديه

بلاگفا در كنار بيست ماه خدمت صادقانه ام با میليو ن ها ريال هزينه تلفن تنها در خدمت فرهنگ

كشورم

5- چه عاملی باعث شد که آقای علوی وبلاگ نویس شود؟

اين فكر وادرم كرد كه به وبلاگ نويسي بپردازم كه بتوانم در لفافه رفته هاي بد وخوب وطنم را

بنظر جوانان كشورم و فارسي زبانان جهان برسانم

6- بهترین بازدید کننده وبلاگ شما و بهترین وبلاگی که تاکنون دیده اید و وبلاگی که همیشه به آن

سر می زنید کدامند؟

اما بهترين بازديد كننده كه داشته ام نامش آرمين رادمنش است كه در 250 مقاله كه در اين

وبلاگ نوشته ام در نود در صد آن اظهار نظر كرده ومرا شرمنده الطاف وتشويق هاي خود

نموده است خداوند هم خيرش بدهد وهم همسري نصيبش بكند كه مانند همسر ژان ژاك رسو نبشته

هاي آرمين را بسوزاند كه سوپ اورا گرم كند/؟ اين از خاطرات رسو بود كه نبشتم = وبهترين

وبلاگي كه ديدم نامه دوستي ناشناس فارسي زبان از كشور عربستان بود كه در پاسخ بتو مادر

عزيز اي زميني كه خداوند سجده بخود را برروي تو واجب گردانيده در اظهار نظر وبلاگم

گذارد و گه گاهي ميخوانم ولذت ميبرم

7- نظرتان راجع به وبلاگ چیست و آینده وبلاگ ها را چطور می بینید؟

اما نظرم در مورد وبلاگ و آينده وبلاگ اين است كه اين بهترين وزيبا ترين هديه انقلاب سوم يا

موج سوم الكترونيكي ميباشد كه در دسترس بشر قرار گرفته وهرچند شب كوران بيغوله گرد

بخو اهند هك كنند وسانسور كنند نخواهند توانست.. چون اين هديه الكترونيكي طوري طراحي

شده وميشود كه هزاران جان دارد وزنده وجاويد چون كشور ايران باقي خواهد ماند

وافسوس وصد افسوس كه اين پديده زيبا مورد اهانت سكس طلبان قواد تجارت پائين تنه هاي بي

هنر قرار ميگيرد وهمچنين خا ئنان بوطن مردم شرافتمند وطنمان را شر منده می کنند

8- تاثیر گذار ترین کتاب و فیلمی که آقای علوی خوانده اند و دیده اند؟

در مورد تاثير گذار ترين كتاب ها كه خوانده ام كه بسيار است اما بهترينشان ترجمه هاي بدون

استثناي شاد روان ذبيح الله منصوري حكيم الهي بوده كه من را آستانه بوس در گاه ادب ونزاكت

اين مرد سترك ادب ايران قرار داده است وسه كتاب هم از يك حكيم الهي ديگر در سن بیست

سالگي خواندم بنام هاي" بامن بشهر نو بيا ئيد" " بامي به زندان بيا ئيد" " بامن به دار المجانين بيا

ئيد" كه هرسه كتاب من را بسوي تحقبق وتفحس تاريخ وطنم سوق داد

9- خواننده و شاعر مورد علاقه شما؟

شاعران محبوب من همه هستند اما حافظ بهتر بامن حرف ميزند وشاعران معا صر ونوپردازان

هم هستند هرچند ميان ماه من تا ماه گردون تفاوت از زمين تا آسمان است اگر بخواهم نام

مشخصي را ببرم به ديگران جفا كرده ام ياد همه آنها در جاي خود گرامي ميباشد

10- آیا وبلاگ نویسی را از نزدیک دیده اید؟ و آن شخص چقدر با چهره ی مورد انتظار شما

تفاوت داشت؟

درمورد ملاقات با وبلاگ نويسان جز دخترم وبعضي فاميل متاسفانه بخاطر گوشه نشيني براي

اين حقير ملاقاتي از نزديك دست نداده است

11- نظرتان راجع به جمله های " آپ کردم زود بیا " " اگر نظر نگذاری ناراحت می شوم "

چیست؟

12- با شنیدن کلمات زیر اولین وبلاگی که به نظر شما می رسد چیست؟

عشق

خنده

جنگ

دروغ

18+

درمورد سوال های 11و12، هرچند اتفاقات صنعتي والكتر و نيكي واژه هاي كشورهاي پيش

رفته تر را وارد زبان فارسي ميكند وخواهي نخواهي روزي جزو فرهنگ زبان فارسي ميشود

كه چنانكه بسياري ممنون ومتشكر ومرسي و اوكی داريم

ولي بنده تصور ميكنم اين از عادات غلط ما ايرا نيان است كه براي نشان دادن سواد ومعلومات

خود پز الكي بدهيم وحرف هائي را بزنيم و بنويسيم كه در شان ايراني نيست چرا نبايد براي

فارسي زبانان كلمات زيباي فارسي را بكارنبريم كه وقتي بدين الفاظ خنده آور بر ميخوريم

خواننده تصور نكند پيام گذار دارد زرگري حرف ميزند

13- آیا تاکنون آرزوی دیدار با وبلاگ نویسی را داشتید؟

بله بسيار مايلم با بعضي از وبلاگ نويسان عزيز ملاقاتي داشته باشم

14- به نظر شما صیانت از زبان فارسی را تا چه حد در وبلاگ ها باید جدی گرفت؟

در مورد صيانت زبان فارسي تا حد امكان بايد مواظب بود ولي نرم افزار ها وسخت افزار ها

بايد زبان لاتن باشد كه بتوان با متخصصان اين صنعت تبادل نطر نمود

15- اگر جای علیرضا شیرازی ( مدیر سایت های بلاگفا و پارسیک ) بودید چه اقداماتی انجام

می دادید؟

اگر جناب آقاي عليرضا شيرازي را بتوانم بايشان دست رسي حداقل مكاتباتي داشته باشم ضمن

تشكر از خدمات فرهنگي ايشان بايشان ميگفتم اگر در جاي شما بودم يك فكس ميگذاردم

مخصوص وبلاگ نويسان كه هم خودم تذكر بدهم وهم تذكر وبلاگ نويسان را پاسخ بدهند ايمیل

دردي را دوا نميكند بايد پرسنده پاسخ خودراكتباٌ دريافت كند همچنين خواهش ميكردم هر وبلاگ

نويس كه مايل باشد عضو باشگاهي بشود كه ايشان تا سيس ميكنند كه هرگاه گذر كسي به تهران

افتاد در اين باشگاه حاضر شود ودوستان خود را ملا قات كند

16- یک خاطره - یک حکایت و یک لطیفه تعریف کنید.

اما درمورد خاطره ئيكه لطيفه هم در بر داشته باشد بسيار دارم وكوتاه ترين آن اين است كه من

درسن بيست سالگي ازدواج با دختر دائيم كردم كه خيلي باهم عشقوله بوديم كه درعين حال

معصوم وبقول بعضي ها ببو بوديم در ساعت عقد كنان آنهم بنوع قديمي 58 سال قبل بعد از اينكه

عاقد از همسرم سوال كرد وپاسخ شنيد از منهم سوال كرد منهم بتقليد او دو دفعه هيچ نگفتم دفعه

سوم گفتم با اجازه آقا جونم كه شليك خنده در گرفت وپدر مادرم گفت آسيد عبدالكريم يه حبه قند

بزار توي دهن اين عروس؟!؟!

17- توصیه آقای علوی به وبلاگ نویس ها؟

و توصيه من به وبلاگ نويس ها اين است كه انشا الله همه اهل مطالعه وتحقيق در امر مطالبي كه

مينويسند باشند اگر هم نبشته هاي ديگران را چاشني نبشته هاي خود ميكنند سعي كنند مطالبي را

بنويسند كه درد جامعه را دوا كند من در بلاگفا هرچه نگاه ميكنم ميبينم بسياري جز كوروش

چيزديگري را نميبينند با تاريخ ايران را هنرمندان سياسي اجتماعي وفرهنگي ونظامي

وكشاورزان ريز و درشت كوچه ها وبرزنها وبازار هاي ايران، نوشته اند مبدع تاريخ بنام فلان

پادشاه بد نيست بخصوص بسياري از آنها بزرگ ودانشمند بوده اند چون كوروش وداريوش وشاه

اسمعيل وشاه عباس صفوي ولي تمدن را ملت ايران آفريده است بهتر است وقتي از تخت جمشيد

مينويسند بدانند نامش جمشيد است نه كوروش وخشايارشا، كوروش و داريوش وخشايار شا

وارثان بحق جمشيد بودند ونام اورا زنده نگاه داشتند ولي بسيا ري پادشاهان هم آمدند هم آثار اين

بزرگان را سرقت كردند وهم خراب كردند وهم نام مجوس بر آن نهادند

و اما حرف آخر

من چه بگويم چون ميكنند دلم ازغم خون ميكنند اينهم حرف آخر بنده بعنوان يكي از بابابزرگان

هشتاد ساله ايرانيان

بسیار سپاسگذارم از این که با حوصله تمام سوالات را جواب دادید تا آقای علوی نویسنده وبلاگ

تقویم تاریخ تمدن ملت ایران را از دریچه ای دیگر بشناسیم.

باسپاس از دیگر دوستان

روز و روزگار همواره خوش

پاسخ سفیر امارات به ...

khasidarmighat — Fri, 18 Jul 2008 18:20:11 GMT

پاسخ سفير امارات در تهران به اخباري مبني بر بدرفتاري با مسافران ايراني در فرودگاه دبي

برگرفته شده از : روزنامه خراسان

«خليفه شاهين المري» سفير امارات عربي متحده در تهران در اطلاعيه اي برخي اخبار

منتشرشده درباره بدرفتاري ماموران فرودگاه دبي با مسافران ايراني را رد كرد. وي

دراطلاعيه اي كه يك نسخه از نمابر آن روز چهارشنبه به ايرنا ارسال شد، نوشت: اين كه

برخي اشخاص يا افراد از برخي مليت ها در معرض رفتاري خاص به دليل مليت آن ها

قرار گيرند، تكذيب مي شود. سفير امارات عربي متحده درتهران افزود: كارمندان

فرودگاه هاي امارات بايد به مسئوليت ملي خود در قبال مسافران عمل كنند و مسئوليت پذير

باشند، اينان مسئوليت هايي در قبال ميهن خود و در عين حال مسئوليت هايي در قبال

مسافران به عهده دارند. «المري» نوشت: ماموران امنيت و بازرسي گمرك فرودگاه هاي

امارات عربي متحده، آموزش هاي حرفه اي لازم را فراگرفته اند، آن ها همچنين

آموزش هاي ويژه ارائه خدمات به افراد را نيز ياد گرفته اند. سفيرامارات عربي متحده در

عين حال به صورت ضمني وقوع برخي اتفاقات را در فرودگاه هاي اين كشور تاييد كرد و

نوشت: بيشترين اتفاقاتي كه روي مي دهد ناشي از كم حوصلگي و نابردباري مسافران است.

وي با بيان اين كه «روابط ميان امارات عربي متحده و جمهوري اسلامي ايران مستحكم

است و تمدن كهن، دوكشور را به هم پيوند مي دهد»، نوشت: فرودگاه هاي

امارات عربي متحده بهترين سطح امنيت، سلامت و آسايش را در مقايسه با استانداردهاي

بين المللي براي مسافران فراهم مي كند. «المري» با اشاره به اين كه «فرودگاه دبي پذيراي

٦٥ ميليون مسافر در سال است»، افزود: اين موضوع كه با برخي افراد و اتباع برخورد

سوء و مغرضانه صورت گرفته است رد مي شود، زيرا امارات قصد دارد، مركز

جهانگردي درجهان شود. «حميدرضاآصفي» سفير ايران در امارات عربي متحده به تازگي

درگفت وگويي كه يكي از رسانه ها آن را منتشر كرد، از برخي برخوردهاي صورت گرفته

با برخي اتباع ايران ابرازگلايه كرد و گفت: اين گلايه را به مسئولان دولت

امارات عربي متحده منتقل كرده است. وي تاكيد كرد كه «برخورد خلاف شان با شهروندان

ايراني غيرقابل قبول است و اين رويه بايدتغيير كند.»

پی نوشت: با خواندن اظهارات سفیر امارات به برخی دو گانگی ها می رسیم. نخست آنکه

سفیر امارات در قسمتی اظهار کرده اند که " تمدن کهن ، دو کشور را به هم پیوند می دهد"

نمی دانم امارات چگونه خود را دارای تمدن کهن می داند!!! بر هیچ کس پوشیده نیست که تا

چند دهه اخیر بیشتر کشور های عربی از جمله امارات بادیه نشین بودند و تا همین چند دهه

پیش برخی از رسومات جاهلی در بین آنها مشاهده می شده.

در چند سطر اول سفیر امارات بد رفتاری ماموران فرودگاه دبی با مسافران ایرانی را تکذیب

می کند اما در قسمتی دیگر اتفاقات را ناشی از کم حوصلگی و نابردباری مسافران دانسته و

می توان فهمید که تکذیب اول بی اساس بوده

از سفیر امارات در تهران باید پرسید اگر بر فرض مسافران ایرانی به دلیل متفاوت نظیر

تاخیر در پرواز و یا هر علت دیگری کمی کم حوصلگی و نا بردباری داشته اند باید 15 نفر

از آنان را کاملا برهنه کرد؟؟ و با آنها بد رفتاری شود؟؟ و ناسزا به آنها گفته شود؟؟ و در

صورت پیدا نشدن هیچ نشانه امنیتی حتی از عذر خواهی کوتاهی کرد؟؟؟!!!

سفیر امارات در تهران باید بداند که این اظهارات نه تنها پاسخی نیست برای مردم ایران بلکه

توهین به شعور آنهاست.

آبروی دیروزمان پیشکش

khasidarmighat — Mon, 14 Jul 2008 11:44:09 GMT

بالانوشت: این مطلب را چون به فاصله یک روز بعد از مطلب دیروز در وبلاگ گذاشتم. مطلب دیروز بعد از

این مطلب خواهد بود.

خبر گزاری عصر ایران نوشت : " روز شنبه هنگامی که پرواز ساعت 17:30 هواپیمایی

ماهان وارد فرودگاه شماره 2 دبی شد ، ماموران امنیتی 15 نفر از مسافران ایرانی را جدا و

پس از آن که آنها را کاملا برهنه کردند، به بازجویی پرداختند. آنها همچنین الفاظ رکیکی را

نثار این مسافران و مقامات کشورمان کردند و با آنکه هیچ نشانه غیر امنیتی نیافتند از عذر

خواهی خود داری کردند. "

بسیاری را می شناسم که از اقلیم ایران بی آگاهند اما افتخار می کنند که دبی و چند آسمان

خراش را دیده اند. بسیاری از سرمایه داران که در یک شب راه صد ساله را رفتند و آنقدر

پول جمع کردند که نمی دانستند چه کنند. رفتند در دبی سرمایه گذاری کردند و با پول ایرانی

ها دبی را ساختند.

مگر دبی چه داشت؟؟؟؟؟ نمی دانم مطلب " ما و شیخ نشینان " را که چندی قبل در وبلاگ

گذاشتم خواندید یا نه. عکس دبی 16 سال پیش را گذاشته بودم و در کنار آن عکس 4 سال

پیشش را. نمی دانم می دانید یا نه اما دبی با پول ما ایرانی ها دبی شد.

اگر فراموش نکرده باشید درپایان آن مطلب نوشتم با رویه ای که عرب ها در پیش گرفته اند

در سال های پیش رو چه جنگ های روانی برای ما ایجاد خواهند کرد و نوشتم که علاج

واقعه را قبل از وقوع باید کرد و با هوشیاری اجازه حتک حرمت ندهیم.

اگر سرمایه داران و مسافران دوست دارند اینگونه با آنها رفتار شود. باز هم بروند پول های

خود را در جیب این عرب های مست بریزند. تا با آنها هم اینگونه رفتار شود. خلایق هرچه

لایق !!!!!!!!

با خواندن این خبر و حتک حرمت به 15 هموطن عزیزمان آنچنان خونم به جوش آمده که

ترجیح می دهم در همین جا مطلب را به پایان برسانم.

آبروی دیروزمان پیشکش!! آبروی امروزمان را دریابیم

امارات !! کشورک تو فقط 37 سال سن داری. آرام بگیر

مسافرت

khasidarmighat — Sun, 13 Jul 2008 17:17:37 GMT

من به یک احساس خالی دلخوشم

من به گل های خیالی دلخوشم

در کنار سفره اسطوره ها

من به یک ظرف سفالی دلخوشم

مثل اندوه کویر و بغض خاک

با خیال آبسالی دلخوشم

سر نهم بر بالش اندوه خویش

با همین افسرده حالی دلخوشم

در هجوم رنگ در فصل صدا

با بهار نقش قالی دلخوشم

آسمانم ، حجم سرد یک قفس

با غم آسوده بالی دلخوشم

گرچه اهل این خیابان نیستم

با هوای این حوالی دلخوشم

سهیل محمودی

با درود به شما دوستان بسیار عزیز و ارجمندم

از لطف همه شما دوستان سپاسگذارم. بسیاری در قسمت دیدگاه ها نوشته بودند که چرا مدتی

هست به روز نکردم.

در خرداد ماه درگیر امتحانات پایان ترم بودم و پس از آن به جزیره زیبای کیش رفتم و پس

از بازگشت و چند روزی استراحت به شهر بسیار زیبا و دوست داشتنی شیراز رفتم شهری

با مردمان دوست داشتنی و مهمان نواز.

شاید بی جهت نیست که حافظ در تمام عمرش از شیراز خارج نشده. البته حافظ قصد سفر

داشت اما هنگامی که به نزدیکی خلیج همیشگی فارس می رسد دلتنگی بی تابش کرد و به

شیراز بازگشت و شعر " بلاد غریب " را سرود

نماز شام غریبان چو گریه آغازم *** به مویه های غریبانه قصه پردازم

به یاد یار و دیار آنچنان بگریم زار *** که از جهان ره و رسم سفر بر اندازم

من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب *** مهیمنا! به رفیقان خود رسان بازم

خدای را مددی ای رفیق ره تا من *** به کوی میکده دیگر علم بر افرازم

خرد ز پیری من کی حساب بر گیرد *** که باز با صنمی طفل عشق می بازم

بجز صبا و شمالم نمی شناسد کس *** عزیز من که به جز باد نیست دمسازم

هوای منزل یار ، آب زندگانی ماست *** صبا بیار نسیمی ز خاک شیرازم

سرشکم آمد و عیبم بگفت روی بروی *** شکایت از که کنم خانگی ست غمازم

ز چنگ زهره شنیدم که صبحدم می گفت *** غلام حافظ خوش لهجه خوش آوازم

و حافظ در جای دیگر می فرماید:

خوشا شیراز و وضع بی مثالش *** خداوندا نگه دار از زوالش

باری، درباره شیراز هرچه بنویسیم کم است. اما در آنجا یک اتفاق بسیار بسیار بسیار خوب

برایم افتاد که یکی از بهترین لحظات عمرم است و خواهد بود.

در اطراف شیراز و مرودشت کاشت برنج نظرم را جلب کرد. و به گفته شیرازی های عزیز

ذخیره آب زیر زمینی آن مناطق بالاست و نگرانی از بابت آب وجود ندارد و همه زمین

های کاشت برنج و کشت گیاهان جالیزی از چاه استفاده می کنند و شبکه استانی فارس نشا

برنج در نور آباد ( ممسنی ) را نشان می داد. اما نکته ای که در این بین مرا آزار داد

سوزاندن بقایای گیاهی در زمین های کشاورزی در طیفی وسیع بود. این کار امروزه کاری

منسوخ شده و نتنها این کار مفید نیست بلکه زیان های بیشتری را به همراه دارد.

قرار بود که بعد از بازگشت شیراز به شمال و اردبیل سفری داشته باشم که این سفر بنا به

دلایلی به سال بعد موکول شد.

پی نوشت: سه روز پیش به وبلاگ نارسیسای عزیز رفتم. ایشان نوشته بودند که این روزها

بنا به دلایلی به تناسخ روح فکر می کنند و از دیگر دوستان خواستند تا در این باره نظرشان

را بنویسند و قصد دارند که این نظرات را به دوستی دیگر نشان دهند.

خواستم نظرم را در وبلاگ ایشان ثبت کنم که هرچه تلاش کردم قسمت نظرات باز نشد و

نظرم را در اینجا می نویسم.

نارسیسای عزیز درود بر شما

هر آئینی درباره دنیای پس از مرگ دیدگاه های مختلفی دارد و دیدگاه انسان ها در این مورد هم مختلف است

برخی داروینیسم هستند و برخی لائیک و برخی هم معتقد به کتاب های آسمانی. اما درباره تناسخ روح می دانم

که این اعتقاد هندو ها و برخی از بودایی هاست و اعتقاد دارند که روح هر انسانی بسته به اعمال و کردار به

انسانی دیگر باز می گردد. اگر در زندگی گذشته خود سختی و رنج ها را تحمل کرده باشد در زندگی بعد زندگی

راحتی خواهد داشت و اگر در زندگی گذشته زندگی مرفهی داشته و زورگو بوده در زندگی بعدی با سختی ها و

ملامت ها خواهد بود و همچنین اعتقاد دارند که حتی ممکن است روح در حیواناتی مانند گاو ، فیل و حشرات

هم وارد شود و شاید یکی از دلایلی که گاو ها برای هندو ها تقدس دارند این باشد و از نظر هندو ها و برخی

از بودایی ها این سیکل تا پاک شدن کامل روح ادامه خواهد داشت.

باری ، درباره تناسخ روح این ها را می دانم اما بد نیست که در پایان دوبیتی از خیام بگذارم

اسرار ازل را نه تو دانی و نه من *** حل این معما را نه تو دانی و نه من

هست در پس پرده گفتگوی من و تو *** آن پرده بر افتد نه تو مانی و نه من

پی نوشت 2: خواستم عکس هایی ازشیراز را در وبلاگ بگذارم اما به علت سرعت پایین

اینترنت هرچه کردم نشد.

روز و روزگار همواره خوش

اهداف سیاسی امارات از احداث جزایر مصنوعی در خلیج فارس

khasidarmighat — Wed, 28 May 2008 20:17:09 GMT

اهداف سیاسی امارات از احداث جزایر مصنوعی در خلیج فارس

گزارش سید محمود معلمی از دبی

با درود به شما دوستان عزیز و ارجمند

دیروز " سه شنبه " روزنامه را که ورق می زدم به گزارش جالبی رسیدم که ترجیح دادم

پیوند آن را در وبلاگ قرار دهم تا دیگر دوستان در صورت تمایل آن را بخوانند

بریده ای از گزارش:

· از بین رفتن گونه های زیستی و تغییرات اکوسیستمی شامل 600 گونه جانور آبزی

، آبسنگ های مرجانی ، جلبک های خلیج فارس ، 500 گونه ماهی ، 15 گونه ماهی و

5 گونه لاک پشت دریایی . تنها بخشی از زیان های زیست محیطی این جزایر است.

· در بعد سیاسی و با نگاهی به ملیت بهره برداران از این جزایر می توان به خوبی

دریافت که اهداف سیاسی گسترده ای از احداث این جزایر مد نظر است.

· یک تبعه اماراتی: هنگامی که حاکم پیشین امارات موافقت نامه احداث این جزایر را

امضا کرد، هدف بسیار بلندی را مد نظر داشت و آن ثبت این جزایر به نام " سواحل

عربی" است.

· پروژه " العالم " به طول 9 کیلومتر و عرض 6 کیلومتر در 4 کیلومتری سواحل دبی

قرار دارند که 300 جزیره آن متعلق به امیر نشین دبی است. ساخت این جزایر با شعار

" مکانی بی نقص برای دور شدن از دنیا " است.

قیمت هر دستگاه ویلا در جزایر مصنوعی به قدری بالاست که تنها ثروتمندان خارجی

و هنرپیشه ها و سرمایه داران آمریکایی و اروپایی توان خرید این ویلا ها را دارند و

خریداران عرب از یک درصد هم تجاوز نمی کند.

برای خواندن گزارش بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

ملی گرایی و جهان گرایی

khasidarmighat — Sat, 17 May 2008 23:15:44 GMT

با درود به شما دوستان عزیز و گرامی

چندی پیش که به دنبال مطلبی در موتور جستجوی گوگل می گشتم . تارنمایی نظر مرا به

خود جلب کرد و وارد آن شدم. متوجه شدم که نویسنده آن یکی از طرفداران جهانی شدن

هست کنجکاو شدم تا قسمت نظرات را نیز بخوانم. شخصی از شکوه تاریخ نوشته بود و

نویسنده نیز در جواب آن شخص نوشته بود که تا وقتی به تاریخ توجه شود نمی توان جهانی

گرا بود و جهانی شد.

با دیدن این جواب تصمیم گرفتم مقاله ای در این باره بنویسم.

ابتدا تعاریفی از جهانی شدن می نویسم چون ممکن است برخی از دوستان با این تعاریف آشنا

نباشند.

مالکوم واتزر، جهانی شدن را فرآیندی اجتماعی می داند که در آن قید و بندهای جغرافیایی از

بین می رود.

هاروی جهانی شدن را فشردگی در زمان و مکان می داند

آنتونی گیدنز ، جهانی شدن را تقویت مناسبات اجتماعی دانسته که مناطق دور از هم را به هم

مرتبط می کند

اما جان گری یکی از منتقدان جهانی شدن آن را فقط پدیده ای اقتصادی می داند

جدای از این تعاریف ، جهانی شدن را می توان تشدید روابط اجتماعی در سطح جهان دانست

و به عبارتی یکسان شدن و مشابه شدن دنیا است و همانطور که دیدیم برخلاف نظر آن

نویسنده وبرخی طرفداران جهانی شدن سخنی از پیشینه و تاریخ به میان نیامده است.

بسیاری از طرفداران جهانی شدن و آن نویسنده ، جهانی گرا بودن را نقطه مقابل ملی گرا

بودن می دانند

از نظر من اگر پیشینه خودمان را مورد مطالعه قرار دهیم متوجه می شویم که ایرانیان علاوه

بر ملی گرایی ، جهانی گرا نیز هستند.

به عنوان مثال ، در زمان جمشید که 7 کشور در حمایت ایران بودند در روز نخست بهار که

نوروز نامگذاری شد. نمایندگان آن هفت کشور به تخت گاه جمشید می آمدند و علاوه بر تقدیم

کردن گزارش کار خود به جمشید با یکدیگر درباره موضوعات و مشکلات مختلف کنکاش و

مشورت می کردند و در همان راستا برای سال بعد خود برنامه کار می گرفتند.

یا در زمان کورش بزرگ ، هنگامی که کورش به بابل لشگر کشید و یهودیان را آزاد کرد

خدای آنان را ستود و اعتقادات آنان را محترم شمرد و به آن ها کمک کرد تا اورشلیم را

بازسازی کنند

و یا در زمان داریوش که 25 کشور در حمایت ایران بودند و داریوش با همه آن ها ارتباطی

تنگا تنگ داشت و چون کورش اعتقادات آنان را محترم می شمرد

اگر بیشتر پیشینه خود را مطالعه کنیم متوجه می شویم که ارتباطات اجتماعی وسیعی صورت

گرفته و درباره موضوعات مختلف کنکاش و مشورت وجود داشته و این موارد از اصول

جهانی شدن هست

باری ، افتخار ما ایرانیان و ملی گرایان این است که ایرانی با همنوعان خود در سراسر

جهان دوستی دیرینه بوده و مشکلات آنان را مانند مشکلات خود می پندارد و با دانش خود

به توسعه کشور های مختلف کمک کرده است و امروزایرانی در بالاترین مسند علم قرار

دارد و افتخار می کند که دریوزه خانه این و آن نیست.

نمی دانم چرا برخی از طرفداران جهانی شدن خواندن تاریخ و ارزش آن را بیهوده می دانند

اما بد نیست بدانیم که تاریخ و پیشینه هر کشوری هویت مردم آن کشور بوده و شناسنامه ملی

آنان می باشد و بد نیست بدانیم که اگر مردم کشوری تاریخ خود را نشناسند مجبور به تکرار

آن می شوند. اما تاریخ ما سرشار از رنج هایی هست که به اجدادمان رفته و خواندن آن دل

را به درد می آورد چه برسد به تکرار آن.

اما می توان از تاریخ درس گرفت و آینده ای روشن ترسیم کرد

همواره شاد باشید و موفق

روز و روزگار خوش

پی نوشت : دیروز شنبه ، روز بزرگداشت فیلسوف ، منجم و شاعر حکیم عمر خیام بود

فرهیخته ای که یادش در یاد ما تا ابد ماندگار خواهد بود

به مناسبت روز بزرگداشت فردوسی

khasidarmighat — Wed, 14 May 2008 10:56:18 GMT

نمیرم از این پس که من زنده ام که تخم سخن را پراکنده ام

با درود به شما دوستان عزیز و گرامی

همانطور که همه شما می دانید امروز ، روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی هست.

و به گفته دکتر کزازی فردوسی اندیشمندی است که هرچند چونان ایرانی به جهان می نگرد ،

جهان بینی ویژه خود را نیز داراست.

همه شما دوستان عزیز آشنایی با شاهنامه و فردوسی را دارید که نوشتن در این مورد حکایت

زیره به کرمان بردن خواهد شد.

امروز و هر روز دیگر اگر بزرگداشت برای فردوسی بگیریم باز هم کاری انجام نداده ایم.

امروز صبح همایشی در رابطه با بزرگداشت فردوسی در دانشگاه فردوسی مشهد برگزار شد

که من در آن شرکت کردم و سخنرانان بسیار زیبا سخنرانی کردند و بسیاری از شاهنامه

پژوهان نیز مقالات خود را ارائه کردند که نتیجه آن بسیار جالب بود. که می توان به جنبه

شهرسازی ها آن زمان پی برد و بار دیگر به هنر ایرانی بالید و نحوه اداره کردن جامعه و

کشور در آن روزگاران و جاذبه های فکری فردوسی.

اما امروز بیشتر شرکت کنندگان در این همایش دانشجویانی بودند که در زمینه ادبیات

تحصیل می کردند و دیگر دانشجو ها و اقشار دیگر انگشت شمار بودند

امروز از خودم پرسیدم آیا ما همان ارزش و احترامی را به فردوسی می گذاریم که انگلیسی

ها به شکسپیر می گذارند و یونانی ها به هومر؟

آیا ما تلاش های انگلیسی ها و یونانی ها را در راستای بزرگداشت فردوسی و دیگر فرهیخته

گان را انجام می دهیم؟

یادم آمد که چند وقت پیش سریالی ساخته شد به نام " چهل سرباز " سریالی بسیار ابتدایی که

برای مخاطبان بزرگسال و آشنا به فردوسی و تاریخ و ادبیات ، جلوه ای نداشت چه برسد به

نوجوانان و کودکان

افسوس می خورم از اینکه جلد ششم " هری پاتر " در کمتر از یک هفته از انتشار در

آمریکا در ایران ترجمه شده و آن تبدیل شده به شاهکار ادبی میان نوجوانان و هم و غم

کودکان

بد نیست در پایان به سخنی از دکتر کزازی اشاره کنم: " شاهنامه در یکی از باریک ترین

بزنگاه های تاریخی ایران سروده شده است. اگر شاهنامه در آن روزگار پدید نمی آمد. چیستی

و هستی فرهنگی ایرانیان یا سخت آسیب می دید و یا از میان می رفت"

بنا های آباد گردد خراب زباران و از تابش آفتاب

پی افکندم از نظم کاخی بلند که از باد و باران نیابد گزند

روز و روزگار همواره خوش