خسی در میقات

با درود به شما دوستان عزیزو ارجمندم

دیروز شعر های شاعر معاصر قیصر امین پور را مطالعه می کردم که شعر های بسیار

زیبایی دارند در این میان یکی از این شعر ها نظرم را به خودش جلب کرد به نام " لحظه

های کاغذی " که حیفم آمد در این جا نگذارم تا دست کم برای دوستانی که شنیده اند بازخوانی

باشد.

لحظه های کاغذی

خسته ام از آرزوها ، آرزو های شعاری *** شوق پرواز مجازی ، بالهای استعاری

لحظه های کاغذی را، روز و شب تکرار کردن *** خاطرات بایگانی ، زندگی های اداری

آفتاب زرد و غمگین، پله های رو به پایین *** سقفهای سرد و سنگین، آسمانهای اجاری

با نگاهی سرشکسته، چشمهایی پینه بسته *** خسته از درهای بسته، خسته از چشم انتظاری

صندلیهای خمیده، میزهای صف کشیده *** خنده های لب پریده، گریه های اختیاری

عصر جدولهای خالی، پارک های این حوالی *** پرسه های بی خیالی، نیمکت های خماری

رو نوشت روزها را روی هم سنجاق کردن *** شنبه های بی پناهی، جمعه های بی قراری

عاقبت پرونده ام را با غبار آرزو ها *** خاک خواهد بست روزی، باد خواهد برد، باری

روی میز خالی من، صفحه باز حوادث *** در ستون تسلیت ها نامی از ما یادگاری

رباعی از قیصر امین پور

دستی ز کرم به شانه ما نزدی *** بالی به هوای دانه ما نزدی

دیری است دلم چشم به راهت دارد *** ای عشق سری به خانه ما نزدی

روز و روزگار خوش